The sky is the limit | Gallery Eikona

Iedereen krijgt soms de vraag: waar haal je je inspiratie vandaan? Kunstenaars krijgen ‘m meer dan soms. Ik heb mezelf lang afgevraagd waar de inspiratie voor mijn foto’s vandaan komt. Inmiddels weet ik het: van de alledaagse dingen die ik om me heen zie. En omdat ik vaak en graag in mijn tuin ben, is deze dus een grote bron van inspiratie voor mij.

 

Het zorgen voor de planten, ze tot bloei brengen en zorgen dat ze er mooi bij staan, brengt mij rust en inzicht als er ingewikkelde vraagstukken spelen. En al doende zie ik van alles. Als het geheel er weer netjes bij staat en voldoende water heeft, ga ik op jacht met mijn camera. Op zoek naar de dingen die ik heb gezien en die ik hoop weer tegen te komen. Met mijn camera kan ik uren bezig zijn in de tuin. Niet dat mijn tuin zo groot is, maar ieder hoekje en gaatje komt aan de beurt voor inspectie. Ik ga op zoek naar bijzondere beestjes, kleuren, structuren en composities.

 

Een klein slakje op een roos

Tijdens het verzorgen van de rozenstruiken kwam ik een heel klein slakje tegen op een van de witte rozen. Voordat ik ga fotograferen maak ik altijd eerst mijn werk af in de tuin. Immers, als ik bij ieder interessant ding meteen mijn camera pak, wordt de tuin vanzelf een puinhoop. En hoewel ik voorstander ben van een natuurlijke tuin, moet er wel enige vorm van orde zijn. Hoe dan ook, het slakje was gespot en zat er gelukkig nog toen ik terugkwam met mijn camera en macrolens in de aanslag.

 

Gallery Eikona - slakje

Voor het maken van een foto had het schatje niet de gemakkelijkste plek en bloem gekozen. Maar na wat acrobatische toeren had ik toch de goede hoek gevonden. Het beestje was in werkelijkheid nog geen centimeter groot. Op de uiteindelijke foto, die 100×100 cm groot is, zie je goed het vocht op het rozenblaadje waar ons slakje op af is gekomen. Je ziet ook hoe dun en doorzichtig de zijkanten van zijn lijfje zijn.

Druk vliegverkeer in de tuin

Op sommige dagen hoef ik niet te zoeken naar een onderwerp. Dan vliegen ze letterlijk af en aan. Vooral in de zomer, als de vlinderstruik in bloei staat, is het op zonnige dagen een komen en gaan van hommels, bijen en andere vliegende insecten die op zoek zijn naar nectar. Als ik tijd heb, probeer ik nog mooiere foto’s te maken dan ik al had. En naarmate ik meer foto’s maak, word ik kritischer. Er gaan dus absoluut meer foto’s komen van hommels en andere bezoekers van onze vlinderstruik.

 

Kleine fladderaars

Maar hé, een vlinderstruik heeft zijn naam niet voor niets gekregen. Naast hommels, bijen en zweefvliegen worden de bloemen van deze bijzondere struik ook druk bezocht door vlinders. En die kleine fladderaars – het zijn net zwevende bloemen – vind ik geweldig mooi. Ze vormen zelfs de inspiratie voor mijn logo. Maar probeer ze maar eens goed, écht goed, op de foto te krijgen. Gewapend met mijn fototoestel sta ik in de zomer meerdere keren klaar bij de vlinderstruiken om deze prachtige beestjes op de gevoelige plaat vast te leggen. Dat valt niet mee, maar geduld is een schone zaak.

Roze rozen

Eerder had ik het over de witte roos waar ik een slakje op vond. Naast deze witte rozen staan er ook roze rozenstruiken en rode, gele en fuchsiakleurige klimrozen in de tuin. De roze rozenstruiken zijn stiekem mijn favoriet. Er komen grote roze bloemen in die, onder het juiste licht, niet effen roze zijn maar deels bijna parelmoer wit. Voor de foto die ik maakte van een van mijn roze rozen, gebruikte ik een kleurfilter. Hierdoor komt de roze kleur extra sterk naar voren en is de achtergrond bijna zwart-wit. Door de foto af te drukken op metallic fotopapier, krijgt het witte deel van de bloem een prachtige glans.

 

Drie-in-één

De roze rozen geven prachtige enkele bloemen. Maar de rode klimroos doet dit anders: deze rode rozen zijn grillig en steeds anders van vorm. Ik sta ze regelmatig een voor een te bewonderen. Op de foto ‘drieling’ lijkt het net of je drie rozen ziet die heel dicht tegen elkaar aan staan. Niets is minder waar, het is echt maar één bloem.

 

Naast de rozen zijn er meer bloeiende planten in mijn tuin waar ik trots op ben. Zo staan er een aantal passiebloemen tegen de schutting in de achtertuin. Die schutting is niet zo hoog, ongeveer 1,30 m. Voor mij is dit hoog genoeg, anders krijg ik het gevoel dat ik opgesloten zit. Deze schutting is gemaakt van grofmazig draadwerk en is inmiddels voor het overgrote deel begroeid met verschillende slingerplanten, waaronder dus een aantal passiebloemen. Ze bloeien vanaf het tweede deel van de zomer tot in de herfst en dat doen ze vol overgave. Op deze bloemen lopen vaak meerdere insecten rond, op zoek naar nectar, waarbij het stuifmeel uitgebreid blijft hangen aan hun pootjes en haartjes. De specifieke bloem van ‘the sky is the limit’ vond het blijkbaar niet voldoende om ‘slechts’ uitbundig te bloeien. Ze reikt uit alle macht boven het hek uit en lijkt de blauwe hemel in te willen groeien.

 

Vip-plaats

Niet alleen in de tuin is veel te zien en te fotograferen. Ook er omheen gebeurt van alles. In de sloot direct achter onze tuin kun je veel vogels spotten. Er is een vast meerkoetenpaartje dat ieder jaar een nest bouwt. Vanaf onze vlonder hebben wij hier perfect zicht op. Net als op een paartje waterhoentjes, hoewel die zich vaak verstoppen in de bossages aan de overkant van de sloot.

 

Regelmatig zit er een reiger langs de kant van de sloot op onze vlonder. Dit is niet zo gek, want er zwemmen genoeg vissen rond en we zien regelmatig kikkers en padden. Toen ik die reiger zag was ik dus niet echt verrast. Maar zijn positie op een tak van een stevige struik die een week eerder op het water was gevallen, was opvallend. Dankbaar gebruik makend van de vip-plaats die hem dit opleverde, stond de reiger geduldig te wachten tot er een lekker visje voorbij zwom.

 

Toen ik dit zag haalde ik toch maar gelijk mijn camera, in plaats van eerst de hele tuin te doen en daarna pas foto’s te maken. Voor je het weet is je kans voorbij. Gelukkig stond de reiger er nog toen ik terugkwam. Met het geluid van mijn camera uit, kreeg ik de kans om de statige reiger uitgebreid te fotograferen. Dankzij het rustige weer was er weinig rimpeling in het water van de sloot. Hierdoor zie je heel duidelijk de weerspiegeling van de reiger in het water.

Zeeuws knopje voor de tuin

Terug naar de tuin. Zo’n acht jaar geleden hebben we de achtertuin helemaal opnieuw laten aanleggen. Ik heb me twee weken lang afgevraagd of het nog goed zou komen. Er stonden twee kleine graafmachines in de tuin en het stuk tuin tussen het huis en de sloot leek, doordat dit deels was afgegraven, de helft kleiner geworden. Daarna startte de opbouw en kwamen de beschoeiing, het hekwerk, de tegels en uiteindelijk de planten. De planten hadden het aardig naar hun zin en begonnen flink te groeien. De tuin stond er gelukkig al snel prachtig bij.

 

Ondanks dat er eigenlijk geen plek meer is voor nieuwe planten, kan ik het bij een tuincentrum zelden laten om geen bijzondere buitenplant mee te nemen. Die gaat dan in een pot en krijgt een mooi plekje in de voor- of achtertuin. En zodra er een open plek ontstaat, heb ik een plant klaar staan die het gat kan opvullen. Waar en wanneer ik precies mijn zeeuws knopje heb gekocht weet ik niet meer. Maar ook voor deze mooie plant, die het flink wat jaren met een pot moest doen, kwam uiteindelijk een mooi plekje vrij in de tuin.

 

Winterse pracht en praal

Een tuin is extra mooi in de lente en de zomer wanneer alles groeit en bloeit. In de herfst ontstaat de nodige kleurenpacht van verkleurende bladeren. Dan maak ik graag foto’s met kleurenfilters. Ook in de winter vind je, onder de juiste omstandigheden, genoeg pracht en praal in de tuin. Want als het weer een beetje meezit, ontstaan de mooiste ijskristallen. En wat is er nu mooier dan wakker worden met zoveel kristallen om naar te kijken en op de foto te zetten?

 

Geniet van je tuin en de natuur om je heen

Handtekening Ada - Gallery Eikona

Recommended Posts

No comment yet, add your voice below!


Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *